Ο τόνος της φωνής στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

  Υπάρχουν αρκετές επικοινωνιακές δεξιότητες, οι οποίες διευκολύνουν την επικοινωνία μας με τους συνανθρώπους μας, και παράλληλα αρκετοί τρόποι επικοινωνιακών συμπεριφορών που μπλοκάρουν τις σχέσεις μας και δημιουργούν προβλήματα.

  Σε αυτό το άρθρο θα δώσουμε σημασία στον τόνο της φωνής μας, ο οποίος εκφράζεται κυρίως ασυνείδητα ανάλογα με την διάθεσή μας, ανάλογα με το άτομο που έχουμε απέναντί μας, και ανάλογα με το περιβάλλον που βρισκόμαστε.

  Πιο συγκεκριμένα, η διάθεση μας παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Όταν είμαστε ευδιάθετοι, ο τόνος της φωνής μας είναι πιο ευχάριστος, πιο ζωντανός. Αν τον συσχετίζαμε με την παλέτα ενός ζωγράφου, θα μπορούσαμε να πούμε πως κατέχει όλα τα έντονα χρώματα, φούξια, πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί.

  Όταν όμως, η διάθεση μας είναι πεσμένη, και εμείς νιώθουμε κακοδιάθετοι, τότε ο τόνος της φωνής μας πέφτει, ακόμα και η όρεξη για επικοινωνία είναι μειωμένη σε αντίθεση με την κατάσταση ευδιαθεσίας. Τότε η παλέτα του τόνου της φωνής μας θα μπορούσε να αποτελείται από σκούρα χρώματα, όπως καφέ, γκρι, μαύρο.

  Σε καταστάσεις θυμού, τόνος της φωνής μπορεί να ανεβαίνει στα ύψη σε κάποιους και σε άλλους που τα μάτια τους δάκρυα γεμίζουν από την ένταση, να χάνεται και να μη μπορεί να βγει ούτε λυγμός. Τα χρώματα τότε μπορεί να είναι έντονα, όπως κόκκινο και έντονο πορτοκαλί ή μωβ και σκούρο μπλε.

  Η διάθεση μας μπορεί να κρύβεται πίσω από τα λόγια, οι εκφράσεις του προσώπου μας όμως, και ο τόνος της φωνής μας, ποτέ δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια. Είναι οι φωτεινοί σηματοδότες, για το πως αισθανόμαστε.

  Παράλληλα, ο τόνος της φωνής μας επηρεάζεται από τον συνομιλητή μας, οπωσδήποτε αλλιώς θα μιλήσουμε σε ένα παιδάκι, αλλιώς στον σύντροφό μας και αλλιώς στον προϊστάμενο μας.

  Οι χαμηλοί τόνοι δείχνουν ψυχική ηρεμία, ισορροπία και ευγένεια. Αντίθετα, τόνοι υψηλοί δείχνουν ένταση, ψυχική ταραχή, και συχνά δύσκολη διαχείριση των συναισθημάτων μας.

  Τέλος, το περιβάλλον, μας επηρεάζει στο πως θα μιλήσουμε. Ο τόνος της φωνής μας μπορεί να ξεφεύγει σε οικεία περιβάλλοντα και σε χώρους που “όλα” μας επιτρέπονται. Αντίθετα σε εξωτερικούς χώρους, είμαστε πιο προσεκτικοί και οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς μας επιβάλλουν τους ήπιους τόνους.

  Ο τόνος της φωνής μας, καθρεφτίζει τα συναισθήματα μας με την βοήθεια της έκφρασης του λόγου. Ακόμα και αν θέλετε να κρυφτείτε, να είστε σίγουροι πως οι εκφράσεις του προσώπου, ο τόνος της φωνής, οι κινήσεις του σώματός σας, κάποια στιγμή θα σας προδώσουν.

  Οπότε, κλείνοντας θα ήθελα να σας προτείνω να είστε ειλικρινείς και αυθεντικοί απέναντι στους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά σας και συναναστρέφεστε. Διότι, μόνο οι αληθινές σχέσεις βοηθάνε τους ανθρώπους στην βελτίωση της προσωπικότητάς τους και τους οδηγούν στην αυτογνωσία.

Η αγάπη σα μια αόρατη πληγή

  Πολυπληθείς έρευνες επισημαίνουν τη μεγάλη σημασία της αγάπης στη ζωή μας. Επιπλέον επισημαίνουν, πως όσοι μεγαλώνουν με αγάπη, γίνονται ενήλικες δυνατοί, ισορροπημένοι και υγιείς ψυχοσυναισθηματικά.

  Παράλληλα, άνθρωποι που λαμβάνουν αγάπη, συνήθως την προσφέρουν απλόχερα δίχως να ζητήσουν αντάλλαγμα. Όμως, και άλλοι, οι οποίοι τη στερήθηκαν, μπορούν να αγαπήσουν, αλλά ο τρόπος τους συχνά, είναι παράξενος και χαρακτηρίζεται από εξάρτηση και αναζήτηση ανταπόδοσης.

  Η αγάπη μέσα στο ζευγάρι, μπορεί να πάρει πολλές μορφές, μπορεί να δίνει χαρά αλλά και λύπη, μπορεί να φτάνει το ζευγάρι στην απόλυτη ευτυχία ή να πονάει σα μια αόρατη πληγή μέσα του.

  Πολλοί μιλούν για την αγάπη, τα λόγια όμως, ποτέ δεν μπορούν να εκφράσουν όλα αυτά τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος, όταν αγαπά έναν άνθρωπο, είτε αυτά είναι χαράς, είτε είναι λύπης.

  Οι λέξεις είναι μόνο χρώματα που φωτίζουν τον λόγο μας και εάν είναι ζωντανά, δίνουν την αίσθηση της ευτυχίας, εάν είναι σκούρα τότε ο πόνος είναι αβάσταχτος.

  Κανείς όμως δεν μπορεί να νιώσει αυτό που νιώθει ο άλλος. Κάνεις δεν μπορεί να καταλάβει, μόνο εκείνος που βιώνει όλη αυτή τη δυνατή κατάσταση, που γενικότερα λέγεται αγάπη, αλλά εμπερικλείει τόσα μέσα της.

  Άνθρωποι που δε βιώσαν την αγάπη, δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτούς που αγαπάνε, δεν είναι δυστυχισμένοι, αλλά δεν είναι και ευτυχισμένοι, διότι τους λείπει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι από τη ζωή τους.

  Ακόμα και εκείνοι που αγάπησαν και πληγώθηκαν βαθιά, δε μετανιώνουν, διότι έζησαν κάτι δυνατό. Κι αυτοί που πονούν ακόμη, χαίρονται, γιατί κάποτε τουλάχιστον ζήσανε την ευτυχία.

  Είναι πολύ σημαντικό να μοιραζόμαστε τόσο δυνατά συναισθήματα, και να ζούμε έντονες καταστάσεις με τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας, διότι αυτά είναι που μας μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη και μας αλλάζουν ως προσωπικότητες.

  Μην ξεχνάτε ωστόσο, πως σε κάθε σχέση που μας πληγώνει ή μας κάνει ευτυχισμένους θα πρέπει να κρατάμε όλα αυτά που μας κάνανε να νιώσουμε όμορφα. Να λαμβάνουμε την αισιόδοξη πλευρά και να αλλάζουμε, να βελτιωνόμαστε ως άτομα και να μη μένουμε στάσιμοι.

  Μη φοβάστε να νιώσετε την αγάπη. Δώστε την απλόχερα και αφεθείτε στην όμορφη και γλυκιά εμπειρία της βίωσης αυτού του τόσο δυνατού και συνάμα ισχυρού συναισθήματος. Οι ευκαιρίες στη ζωή μας δεν είναι πάρα πολλές, λίγες μπορούν να μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους, αρπάξτε τες και μη μετανιώνετε ποτέ για τις επιλογές σας.

Όταν τα μπερδέματα και οι παρεξηγήσεις μπαίνουν στην ζωή μας

  Οι σχέσεις είναι τόσο περίπλοκες και ιδιαίτερες. Μας δίνουν την ευκαιρία όμως, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να βελτιωθούμε ως άτομα και γνωρίσουμε τους άλλους καλύτερα.

  Τι γίνεται όμως, όταν υφίστανται παρεξηγήσεις; Τι γίνεται όταν η επικοινωνία μπλοκάρεται; Και τι συμβαίνει όταν υπάρχουν παρερμηνείες και παρεξηγήσεις που βάζουν τους ανθρώπους σε μπερδέματα, συγκρούσεις και τσακωμούς.

  Η επικοινωνία είναι ένα μέσο να εκφράσουμε τις απόψεις μας, να μιλήσουμε για το πώς νιώθουμε, για τα βαθύτερα συναισθήματά μας, για τις ιδέες μας, για όλα αυτά που μας απασχολούν, και για τις οποιεσδήποτε απορίες μας.

  Και ενώ η επικοινωνία μας βοηθάει τόσο πολύ στο να μεταφέρουμε τον εσωτερικό μας κόσμο στην εξωτερική πραγματικότητα, ο αυθορμητισμός μας, οι διαφορετικές απόψεις με τους συνανθρώπους μας, μπορεί να δημιουργήσουν άσχημες παρεξηγήσεις και να μας φέρουν σε τρομερές αντιπαραθέσεις, που μόνο ευχάριστες δεν είναι.

  Και τι κάνουμε όταν παρεξηγούμαστε; Διορθώνουμε την κατάσταση; Σκεπτόμαστε άραγε, εάν με τα λόγια μας πληγώνουμε τους ανθρώπους, εάν με την σκέψη μας επηρεάζουμε τις γνώμες των άλλων αρνητικά;

  Υπάρχουν άτομα, τα οποία μπορεί να μεταφέρουν πολλά μηνύματα και να μην αναλογίζονται το κόστος. Να μεταφέρουν την γνώμη τους αλόγιστα δίχως να σκέπτονται τις συνέπειες, δίχως να νιώθουν ενοχή ή ντροπή.

  Παράλληλα, μια άλλη κατηγορία ανθρώπων κατέχουν ένα είδος μετασκέψης, πράγμα που σημαίνει, σκέφτονται πάνω στις ίδιες τους τις σκέψεις και αναλογίζονται συναισθήματα, καταστάσεις βοηθώντας τον εαυτό τους να αποκτήσει αυτογνωσία και να γνωρίσει καλύτερα τους συνομιλητές του.

  Η πρώτη ομάδα είναι τα άτομα που είναι ανεξάρτητα και δεν φοβούνται μήπως χάσουνε ανθρώπους από κοντά τους με τα σκληρά τους λόγια. Η δεύτερη ομάδα, είναι ευαίσθητοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπό τους και κυρίως για την ψυχολογία του.

  Είναι πού σημαντικό να είμαστε ευαίσθητοι στις σχέσεις μας, να αναλογιζόμαστε τα λόγια μας και τις συζητήσεις μας με τους ανθρώπους, που είναι σημαντικοί για εμάς. Βέβαια, ποσό εύκολο είναι να συγκρατήσεις σκληρά λόγια σε καταστάσεις έντασης και θυμού;

  Θεωρώ πως είναι αρκετά δύσκολο να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας σε κρίσιμες καταστάσεις, ωστόσο μπορούμε πάντα μετά την σύγκρουση και ενώ είμαστε σε κατάσταση ηρεμίας, να λύσουμε την παρεξήγηση.

  Μην αφήνετε άλυτες υποθέσεις, προσπαθήστε να λύνετε τις παρεξηγήσεις και δώστε την ευκαιρία και στο συνομιλητή σας, να σας δώσει την δική του άποψη για τα πράγματα.

  Οι καλές σχέσεις βασίζονται πάντα στην ειλικρίνεια, στην υποστήριξη και στην αμοιβαία κατανόηση. Μην ξεχνάτε να μπαίνετε στη θέση του άλλου, για να μπορέσετε να τον καταλάβετε. Μάθετε να συμπάσχετε και το σημαντικότερο να μην κάνετε παράλογα σενάρια.

  Τέλος, εάν κάτι σας απασχολεί, ή έχετε αμφιβολίες για τους συνανθρώπους σας, συζητήστε το, μόνον έτσι θα σας λυθούν οι απορίες και θα βοηθήσετε και τον άλλον να καταλάβει πως νιώθετε και εάν έχει κάνει κάπου λάθος. Διότι μόνο οι αληθινές και ξεκάθαρες σχέσεις διαρκούν για πάντα. 

Πώς μπορώ να γνωρίσω τον εαυτό μου.

  Ο εαυτός μας, τι πιο μοναδικό και ιδιαίτερο για εμάς. Ο καθένας για τον εαυτό του είναι σημαντικός, ανεκτίμητος και πιστεύω, όπως για τον συνάνθρωπό σου αγωνίζεσαι να τον βοηθήσεις, έτσι ακριβώς, θα βοηθούσες και τον εαυτό σου, αν γνώριζες τι του συμβαίνει.

  Συχνά, σε συζητήσεις ακούω να υποτιμούν το επάγγελμα των ειδικών ψυχικής υγείας. Ξεχνούν όμως, το ρόλο τους, και το πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αρωγή τους, για ανθρώπους που βρίσκονται σε αδιέξοδο.

  Ο ρόλος, λοιπόν, ψυχίατρων και ιδίως των ψυχολόγων είναι να βοηθήσουν το άτομο που έρχεται για ψυχολογική υποστήριξη να τα «βρει με τον εαυτό του». Να του δώσουν το φως στο σκοτάδι της σκέψης. Να τον βοηθήσουν να αναζητήσει εναλλακτικές οδούς στα προβλήματά του και να καταλήξει ο ίδιος(ο πελάτης) στην καλύτερη λύση για εκείνον.

  Αυτή βέβαια, την διαδικασία, κάποια άτομα μπορούν να την φέρουν εις πέρας χωρίς την βοήθεια τρίτων. Είναι εκείνα τα άτομα που επικοινωνούν πολύ καλά με τους συνανθρώπους τους, είναι εκείνοι που δουλεύουν πολύ καλά με τον εαυτό τους, και είναι εκείνοι που σπάνια αφήνουν άλυτες υποθέσεις.

  Δεν είναι πάντα εύκολο να δουλεύεις με τον εαυτό σου, θεωρώ πως είναι αρκετά δύσκολο και εκτός της δικής σου γνώμης, συχνά θα πρέπει να συμβουλεύεσαι και κάποιον τρίτο για να αποκτάς αντικειμενική άποψη και να βελτιώνεις την αυτογνωσία σου.

  Δουλεύω με τον εαυτό μου, σημαίνει πως θα πρέπει να επεξεργάζεσαι τα προβλήματά σου απέξω, σαν να μην είσαι εσύ, σαν εσύ να είσαι ο αντικειμενικός κριτής του εαυτού σου. Να βλέπεις, λοιπόν, τις καταστάσεις από όλες τις πλευρές και όχι μονόπλευρα, να αναζητείς εναλλακτικές οδούς, διότι πάντα υπάρχουν, και μέσω της εις άτοπον απαγωγής να καταλήγεις στη δέουσα απόφαση. Η οποία θα είναι και η καλύτερη για σένα.

  Ένας αρκετά, βοηθητικός τρόπος να γνωρίσουμε καλύτερα τον εσωτερικό μας κόσμο, είναι η καταγραφή γεγονότων, η αλλιώς το ημερολόγιο. Καταγράφοντας τα σημαντικότερα γεγονότα που διαδραματίζονται στην ζωή μας, και τον τρόπο αντιμετώπισής τους από εμάς, βοηθάμε τον εαυτό μας να αναγνωρίσει τα λάθη του, και να αναζητήσει με αυτόν τον τρόπο νέες λύσεις και νέες ερμηνείες σε λανθασμένες συμπεριφορές του παρελθόντος.

  Σε κάποιους λειτουργεί καλά και η συζήτηση με τον καθρέφτη, αν και συχνά αυτό μπορεί να μας φέρει γέλια και να μην έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα, ή ακόμα, και η καταγραφή της φωνής μας σε κάποιο είδος ηχογράφησης μπορεί επίσης, να είναι βοηθητικό, ακούγοντας τον απολογισμό μας για γεγονότα και καταστάσεις της ζωής μας.

  Αυτό που προτείνω πάντα, είναι η επικοινωνία, με ανθρώπους έμπιστους, και κατάλληλους για το εκάστοτε πρόβλημα, μπορούμε να δουλεύουμε για τον εαυτό μας και να αναζητούμε λύσεις στα προβλήματά μας. Κατάλληλους, εννοώ άτομα, τα οποία θα μιλούν αντικειμενικά και θα ‘ναι ανοιχτοί στην κουβέντα, έτοιμοι να δώσουν απαντήσεις χωρίς προκαταλήψεις και κυρίως αποδεχόμενοι το χαρακτήρα του συνομιλητή, χωρίς επικρίσεις και αρνητικά σχόλια.

  Ωστόσο, αυτό που ήθελα να τονίσω είναι πως όλες οι μέθοδοι βοηθάνε, καθώς ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, να γνωρίσουμε τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας και να βελτιωθούμε ως άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι όταν αφήνουμε άλυτα προβλήματα, και εκείνα προστίθενται το ένα πάνω στο άλλο και μαζεύονται στην ζωή μας δημιουργώντας ένα εν δυνάμει ηφαίστειο που αναμένει την έκρηξή του.

  Μην αφήνετε λοιπόν, τον εαυτό σας αδούλευτο, αναζητείστε τις πηγές των προβλημάτων σας και ψάξτε για λύσεις. Τίποτα δεν λύνεται αν το αφήσουμε στην άκρη, να είστε σίγουροι πως πάλι θα εμφανιστεί μπροστά σας και ίσως, αυτή τη φορά να μην είναι υψωματάκι, αλλά βουνό, αυτό που θα αντιμετωπίσετε!

  Η συζήτηση και η επικοινωνία με τους άμεσα εμπλεκόμενους των δικών σας προβλημάτων θα πρέπει να είναι πάντα στις προτεραιότητές σας. Και ο εαυτός σας στην πρώτη πάντα θέση για εσάς. Και κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ιδίως στους γονείς, σίγουρα τα παιδιά είναι η πρώτη σας έγνοια, αλλά αυτά είναι καλά, μόνο όταν εσείς είστε ψυχολογικά καλά.

  Και μεταφέρω και σε εσάς το ίδιο, που δεν είστε γονείς, μόνο όταν εμείς οι ίδιοι είμαστε ψυχολογικά ήρεμοι και ισορροπημένοι, μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σε κάθε δυσκολία και σε κάθε πρόβλημα.

Δε σε έχω φίλη.

  Συχνά, ακούω από τους γονείς, πως τα παιδιά είναι σκληρά. Άραγε ισχύει, και αν είναι έτσι. έως που μπορεί να φτάσει ένα παιδάκι στο να πληγώσει ένα άλλο; Και αυτή η πράξη γίνεται ηθελημένα, ακούσια ή από παρότρυνση των άλλων παιδιών;

  Είναι ένα θέμα, που συχνά αντιμετωπίζουν οι γονείς με τα παιδιά τους, οι εκπαιδευτικοί με τους μαθητές τους, αλλά και ειδικοί ψυχικής υγείας όταν εμπλέκονται στο σχολικό περιβάλλον και δουλεύουν με παιδιά.

  Σε μια μικρή παρεξήγηση μεταξύ δύο κοριτσιών ακούς συχνά, την έκφραση "δε σε έχω φίλη", λίγο πιο κάτω δύο αγόρια μπορεί να μαλώνουν και το πρώτο που θα ακούσεις είναι "φύγε από την παρέα μας δε σε θέλουμε".

  Κάτι που προκαλεί εντύπωση είναι η αποκλειστικότητα. Παρατηρείται ιδίως στα κορίτσια, υπάρχουν κάποια που έχουν ανάγκη από πολλές φίλες, και υπάρχουν κι άλλα που θέλουν μόνο μία φίλη, την κολλητή τους, αλλά δε συμβιβάζονται στο να την μοιράζονται με άλλες, αγνοώντας τα θέλω της φίλης τους.

  Άραγε, πόσο επώδυνες είναι όλες αυτές οι καταστάσεις για τα παιδιά; Τις αντέχουν; Μπορούν να τις διαχειριστούν και τι θα μπορούσαν να κάνουν τα ίδια ή οι γονείς τους για να τα βοηθήσουν να βελτιώσουν τις κοινωνικές τους σχέσεις;

  Τα παιδιά δεν μπαίνουν στη διαδικασία να σκεφτούν πως νιώθει ο άλλος, συχνά, είναι εγωιστικά και απαιτούν την αποκλειστικότητα χωρίς να σκέπτονται αυτό που επιθυμεί το άλλο πρόσωπο της σχέσης. Φαίνεται λοιπόν, πως ενώ δείχνουν την αγάπη τους και την συμπάθεια τους, παράλληλα, θυμώνουν και δε δέχονται να μοιράζονται την αγάπη των φίλων τους με άλλους.

  Αξιόλογο επίσης είναι, ο ψυχολογικός πόλεμος που υφίστανται τα παιδιά στην παιδική ηλικία από τους φίλους τους, με αιτία πάντα την παντοτινή φιλία. Λένε "εάν κάνεις παρέα με άλλη εγώ δε σου ξαναμιλάω", ή "εάν πεις το μυστικό μου, τότε κι εγώ θα πω όλα όσα μου έχεις πει".

  Εκφράσεις που φαίνονται τόσο γνώριμες και από την δική μας παιδική ηλικία, ωστόσο μας επηρεάζουν συχνά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας, αφενός στην παιδική ηλικία, αφετέρου, εν συνεχεία στην εφηβική και την ενήλικη ζωή.

  Εάν εμείς οι ίδιοι, που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, τα μάθουμε να σκέπτονται και να σχετίζονται με ενσυναίσθηση, θα τα βοηθήσουμε να μπαίνουν στη θέση του άλλου και να αναλογίζονται πως θα νιώθανε εάν κάποιος  τους συμπεριφερότανε με αυτόν τον τρόπο. Είναι μια κατάσταση βαθιάς κατανόησης των συναισθημάτων του άλλου, όπου σε βοηθάει να τον νιώσεις και να καταλάβεις όλα αυτά που βιώνει τη δεδομένη στιγμή.

  Κάθε παιδάκι λοιπόν, γνωρίζοντας τις συνέπειες που θα μπορούσαν να έχουν τα λόγια του ή πράξεις του σε κάποιον άλλον, θα ήταν πιο ευαίσθητο και λιγότερο σκληρό.

  Ωστόσο, για να βοηθήσουμε τα παιδιά να εκφράζουν ενσυναίσθηση προς τους φίλους τους, οφείλουμε πρώτοι εμείς να τα νιώσουμε, να τα καταλάβουμε δείχνοντάς τους την αγάπη μας και μπαίνοντας στη θέση τους, κάθε φορά που ζητάνε την ηθική και ψυχολογική στήριξή μας.

  Και μην ξεχνάτε, πως ποτέ δεν φταίει ένα παιδί, οι παράγοντες είναι αρκετοί και οφείλουμε να αναλάβουμε πρώτοι εμείς την ευθύνη, για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους.

Ένα άρθρο αφιερωμένο στη γυναίκα.

  Αυτό το άρθρο, μπορεί να είναι αφιερωμένο στις γυναίκες, αλλά θα προτιμούσα να το διαβάσουν οι άνδρες. Με αυτόν τον τρόπο, ίσως μπορέσουν να δουν μια άλλη πλευρά του γυναικείου φύλου, που δεν την γνωρίζουν.

  Η γυναίκα είναι ένα πλάσμα της φύσης, για να την καταλάβουμε καλύτερα όμως, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε, πως μοιάζει με τη φύση. Εάν την προσέχεις, εάν την αγαπάς, θα σου δώσει τους πιο όμορφους καρπούς.

  Όταν λοιπόν, την φροντίσεις και της δείξεις ενδιαφέρον, εκείνη θα σου δώσει τον καλύτερο εαυτό της, θα ανοίξει τα χέρια της και θα σου προσφέρει την πιο ζεστή αγκαλιά, που μπορεί να διώξει μακριά κάθε πρόβλημα και κάθε έγνοια.

  Η γυναίκα είναι η μάνα, αυτή που πονάει πρώτη για τα παιδιά της με τη γέννησή τους, και από κει και έπειτα οι πόνοι και οι ανησυχίες δεν παύουν ποτέ. Είναι εκείνη που πρώτη θα δικαιολογήσει τα παιδιά της στους ξένους, αλλά εκείνη, που πρώτη πάλι, θα βάλει τους κανόνες και θα επιβάλλει την τάξη.

  Λένε, πως η γυναίκα κρατάει ένα σπίτι! Γιατί λέτε; Είναι εκείνη η οποία μπορεί να κρατήσει το σπίτι σε μια ισορροπία. Μπορεί να θέσει τους κανόνες και τις αρχές και θα φροντίσει να τους υπακούν όλοι, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο.

  Είναι η σύζυγος, η οποία στέκεται στο πλευρό του άνδρα της, ότι και αν  συμβεί, τον στηρίζει και φροντίζει να διατηρεί την αυτοπεποίθησή του πάντα ανεβασμένη. Η ψυχολογία του συζύγου της, την επηρεάζει και η ίδια όταν εκείνος χαίρεται νιώθει ευτυχισμένη διπλά.

  Είναι εκείνη, η οποία τα καταφέρνει πρώτη στις εργασίες του σπιτιού, αλλά κι εκείνη που δουλεύει σκληρά και τα καταφέρνει ικανοποιητικά και στις εξωτερικές δουλειές, είτε είναι οικογενειακές υποχρεώσεις, είτε είναι εργασιακή απασχόληση.

  Για να λειτουργήσει σωστά, δεν έχει ανάγκη από πολλά πράγματα. Εάν βρίσκεσαι κοντά της και της δείχνεις ενδιαφέρον, θα καταλάβεις ακριβώς τι την κάνει ευτυχισμένη.

  Κάθε γυναίκα είναι μοναδική και ξεχωριστή, οπωσδήποτε τα θέλω και οι ανάγκες διαφέρουν από τη μία στην άλλη, τα βασικά στοιχεία όμως, δεν αλλάζουν. Το ενδιαφέρον, η αγάπη, η φροντίδα, ένα χάδι και μια αγκαλιά, της δίνουν δύναμη, να αντέξει κάθε δυσκολία και να ανταπεξέλθει ικανοποιητικά σε όλες της τις υποχρεώσεις.

  Δεν της αξίζει η προδοσία και το ψέμα, μην το επιχειρήσετε διότι, σίγουρα θα αντιμετωπίσετε ένα άλλο πλάσμα της φύσης. Ανέφερα προηγουμένως ότι μοιάζει με τη φύση, σκεφτείτε λοιπόν, όταν η φύση αντιδρά στις ανθρώπινες επεμβάσεις, σεισμοί, θαλασσοταραχές, πλημμύρες και κακοκαιρίες.

  Η συμπεριφορά της γυναίκας, όταν την πληγώσεις, κάπως έτσι είναι, η εκδίκηση μπορεί να μην είναι τίποτα λιγότερο από τις παραπάνω φυσικές καταστροφές. Μην την δοκιμάζετε, γιατί τα αποτελέσματα δεν θα είναι ευχάριστα.

  Σεβαστείτε την, διότι μην ξεχνάτε ποτέ πως εκείνη σας έφερε στον κόσμο και της το οφείλετε. Ας μείνουμε με την εικόνα του πιο όμορφου τοπίου με υπέροχα νερά και λουλούδια ανθισμένα που μοσχοβολούνε κάνοντάς μας, να νιώθουμε ευφορία. Έτσι ακριβώς είναι και η γυναίκα, όταν νιώθει χαρούμενη και ικανοποιημένη μπορεί να σου προσφέρει έναν παράδεισο.

Οι μικρές εξαρτήσεις των παιδιών.

  Μέσα από τις συζητήσεις με παιδιά, μπορείς να αντιληφθείς πολλά πράγματα. Θέματα που αφορούν την ζωή τους, τις προτιμήσεις τους, τα θέλω τους, τις ανάγκες τους ακόμα και τις μικρές τους εξαρτήσεις.

  Αυτό που θα ‘πρεπε να μας προβληματίζει, είναι οι συνήθειες των παιδιών. Άραγε ζούνε σαν παιδιά, ή βιώνουν μέσα από τις δικές μας συνήθειες μια ζωή μικρών ενηλίκων;

  Φανταστείτε τον εαυτό σας, όταν τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι, πως συμπεριφέρεστε και τι συνηθίζετε να κάνετε, σε μια δεύτερη εικόνα, φανταστείτε τα παιδιά σας. Είμαι σίγουρη πως μέσα από αυτά θα δείτε τις δικές σας συνήθειες.

  Εάν εσείς, μπαίνοντας στο σπίτι, κάθεστε στον υπολογιστή ή ανοίγετε τηλεόραση, θα είναι και η πρώτη κίνηση που θα κάνει το παιδί όταν μπαίνει στο σπίτι. Εάν εσείς, τις ώρες χαλάρωσης προτιμάτε να διαβάζετε ένα βιβλίο, θα προτιμάει και αυτό να ασχολείται με το διάβασμα ή με κάποιο παιδικό βιβλίο.

  Είναι σημαντικό να ενθαρρύνουμε τα παιδιά στις συμπεριφορές που θέλουμε να έχουν. Εάν θέλουμε να παίζουν επιτραπέζια ή να διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία, θα πρέπει να μοιραζόμαστε αρχικά μαζί τους αυτήν την εμπειρία και έπειτα να ζητούμε από τα παιδιά να συμπεριφέρονται ανάλογα.

  Παίξτε μαζί τους, διαβάστε ένα βιβλίο μαζί, συζητείστε θέματα που τα απασχολούν, δείτε ντοκιμαντέρ ή κατάλληλες ταινίες για την ηλικία τους και συζητείστε μαζί τους, τι τους άρεσε, τι τους έκανε εντύπωση ή τι δεν τους άρεσε.

  Όταν εσείς έχετε συγκεκριμένες συμπεριφορές, για παράδειγμα παρακολουθείτε τηλεόραση πέντε έως επτά ώρες δεν μπορείτε να απαιτείτε από το παιδί να μην βλέπει τηλεόραση και να ασχολείται με παιχνίδια. Σκεφτείτε, ότι εσείς πρώτοι το ενθαρρύνεται σε αυτές τις συμπεριφορές.

  Ιδίως τα παιδιά, από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού και έπειτα έμαθαν να ζουν από την τηλεόραση, πολλά από αυτά είναι εξαρτημένα και δύσκολα τα ξεκολλάς από την οθόνη.

  Και όχι μόνο την οθόνη της τηλεόρασης, αλλά και αυτή του υπολογιστή. Το πρόβλημα είναι, ότι συνήθως τα παιδιά είναι ανεξέλεγκτα στις εικόνες που παρακολουθούν στις σειρές και τις ταινίες. Και σχεδόν πάντα, υπάρχουν ακατάλληλες σκηνές για την ηλικία τους.

  Ρωτώντας τα, τι μηνύματα παίρνουν μέσα από την τηλεόραση, θα σου πουν βίας, ερωτικές σκηνές, μίσους και εχθρότητας και ότι το κακό παλεύει μονίμως ενάντια στο καλό και το δίκαιο.

  Ας κάνουμε λοιπόν κάποιες σκέψεις, θα θέλαμε τα παιδιά μας να λαμβάνουν μηνύματα από την τηλεόραση που εμείς δεν γνωρίζουμε; Θα θέλαμε να συμπεριφέρονται με βία ή να μιμούνται τον κακό που παλεύει με τον καλό; Θα θέλαμε παιδάκια εξαρτημένα σε οθόνες που δεν επιθυμούν να βγουν έξω και  να παίξουν με τους φίλους τους;

  Θα πρέπει να αναλογιστείτε πως εσείς, είστε οι δημιουργοί της συμπεριφοράς τους και της προσωπικότητάς τους. Έτσι λοιπόν, εξετάστε τις δικές σας συνήθειες τις οποίες κατ’ επέκταση μιμούνται τα παιδιά, και έπειτα να τα κρίνετε για τις δικές τους συνήθειες.

  Προσπαθήστε να βρίσκετε δημιουργικές ιδέες που προσεγγίζουν το ενδιαφέρον των παιδιών σας. Και μην ξεχνάτε πως θα πρέπει να συμμετέχετε κι εσείς στις δραστηριότητες που θα θέλατε να ασχολούνται τον ελεύθερο χρόνο τους.

  Έτσι, θα ξοδεύουν το χρόνο τους δημιουργικά και κυρίως ελεγχόμενα, και να θυμάστε ότι με την συμμετοχή σας μπορείτε να λύνετε παράλληλα τις ανησυχίες τους και τους προβληματισμούς τους και να μην αναζητούν αλλού τις απαντήσεις.